«Αγαπητέ Ακη», για να σε βγάλω λάδι θέλω 270.000 ευρώ καθαρά

-αναδημοσίευση από το zoornalistas

ΣΟΚ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ «ΝΙΚΟΥ» ΣΤΟΝ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟ


Μια επιστολή που βρέθηκε  στο προσωπικό αρχείο του Ακη Τσοχατζόπουλου δείχνει τον τρόπο που δρούσαν και εξακολουθούν να δρουν πολλοί «δημοσιογράφοι». Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο… δημοσιογράφος «Νίκος» ζητούσε μόνο για την δική του αμοιβή του 15.000 ευρώ το μήνα για «18μηνη συνεργασία», σύνολο δηλαδή 270.000 ευρώ! Για την υπόλοιπη «ομάδα εργασίας» είχε προβλεφθεί άλλο κονδύλι και είχε υπάρξει συνολική πρόταση για την επικοινωνιακή υποστήριξη του Τσοχατζόπουλου και τον εξωραϊσμό του προφίλ του στην κοινή γνώμη με τη διενέργεια σφυγμομετρήσεων και κατευθυνόμενο θέμα τις «σκευωρίες κατά πολιτικών από συγκεκριμένα συμφέροντα». Επίσης είχε προβλεφθεί και ποσό που θα έπρεπε να διατεθεί για «τη διαχείριση κρίσεων»!

Διαβάστε τι αναφέρει η ΕΠΙΣΤΟΛΗ:

«Αγαπητέ Άκη,

Σε συνέχεια της χθεσινής μας συζήτησης, σε ό, τι αφορά τον τομέα της επικοινωνιακής σου υποστήριξης, η πρώτη πρόταση-προσχέδιο σου έχει ήδη κατατεθεί. Όπως σου είπα και χθες, στη συζήτηση που είχαμε, στην πρόταση αυτή δεν συμπεριλαμβάνεται η δική μου αμοιβή και του συνεργάτη μου.

Το χρονικό πλαίσιο προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος μας, δηλαδή η αποκατάστασή σου, θεωρούμε ότι είναι 18 μήνες, βάσει ιδιωτικού συμφωνητικού, το οποίο θα υπογράψουμε με φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο εσύ θα μας υποδείξεις.

Από την ομάδα εργασίας μόνον εγώ θα έρχομαι σε επαφή μαζί σου, οποτεδήποτε χρειάζεται, και μαζί θα αποφασίζουμε τα βήματα-ενέργειες που θα πρέπει να ακολουθήσουμε. Γνωρίζεις κι εσύ, όπως κι εμείς, ότι το συγκεκριμένο έργο-αποστολή έχει ιδιαίτερες δυσκολίες. Παρόλα αυτά και με βάση την εμπειρία που έχουμε, είμαστε σίγουροι ότι θα έχουμε θετικό αποτέλεσμα.

Η μηνιαία αμοιβή μας (εμένα και του συνεργάτη μου) θα ανέρχεται..

«15 σημειώσεις στο Πρόχειρο» για τις Εκλογές, για το Μνημόνιο και κυρίως για το Ευρώ

του Αλέκου Αλαβάνου

1. Εκτελεστικό απόσπασμα για τον δικομματισμό στις εκλογές υπήρξε η ίδια η Ευρωζώνη (δεν έχει δοθεί ακόμα η χαριστική βολή). Στις αρχές του χειμώνα, κάτω από τις πιέσεις των αγορών προς το ευρώ και τα ομόλογα ισχυρών πια χωρών του η Γερμανία αποφάσισε και επέβαλε την είσοδο της ΝΔ στην κυβέρνηση της δεύτερης άγριας δανειακής σύμβασης. Ο για δύο χρόνια αντιμνημονιακός ιεροκήρυκας Σαμαράς μέσα σε μια νύκτα κατάντησε μνημονιακός ψάλτης. Η Ευρωζώνη έτσι ναρκοθέτησε το σύστημα του δικομματισμού που, και στην Ελλάδα, εξασφαλίζει την διαιώνιση και την αποσόβηση ακραίων κρίσεων για το σύστημα. Έκαψε την ευκαιρία για ένα δεξιό Ολάντ στη χώρα μας. Αν δεν είχε λειτουργήσει έτσι, το «μόνο νεκρός θα συνεργαστώ με τους μνημονιακούς» θα το είχε προεκλογικά πει, με τον Καμμένο υπασπιστή του, ο Σαμαράς, αυτοδύναμος πια πρωθυπουργός.
2. Ό,τι έκανε σταθερά μέχρι πριν κάποια χρόνια η αμερικάνικη πρεσβεία (που δεν αποκλείεται να ξαναεμφανιστεί σύντομα), δεν μπόρεσαν να το κάνουν οι δεκαπέντε τόσες πρεσβείες της Ευρωζώνης. Είτε, λοιπόν, η Ευρωζώνη αποδεικνύεται, μέσα στις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις της, ανίκανη να..

«Δεν θα καταστραφεί η Ρώμη, θα σωθεί η Ελλάδα»

«Δεν θα καταστραφεί η Ρώμη, θα σωθεί η Ελλάδα». Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει στο περιοδικό ΜΟΝΟ (7ο τεύχος) και στον Γρ. Ρουμπάνη εφ’ όλης της ύλης. Ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικεί ψήφο εξουσίας αρνούμενος τον ρόλο ενός μικρού αριστερού κόμματος, αναγνωρίζοντας ότι «μια αριστερή διακυβέρνηση δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, αλλά ή θα ισοπεδωθεί η κοινωνία για να ικανοποιηθούν οι τραπεζίτες και τα χρηματιστήρια ή θα σωθεί αλλάζοντας τα δεδομένα».
Επίσης στο 7ο τεύχος του περιοδικού ΜΟΝΟ που κυκλοφορεί σε περίπτερα, κέντρα Τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, σε όλη τη χώρα:
■ Οι φαμίλιες της εξουσίας, της Βασιλική Σιούτη
Την ώρα που η ελληνική κοινωνία πλήττεται βάναυσα και η χώρα βουλιάζει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, κύριο μέλημα των δύο κομμάτων που κυβερνούν τα τελευταία σαράντα χρόνια τη χώρα, είναι η διαιώνιση της εξουσίας τους και η συνέχιση της ίδιας πολιτικής.
■ Η μπαρουταποθήκη των ελληνικών ομολόγων, του Χρήστου Ιωάννου
Τι μας διδάσκει η ιστορία της επένδυσης των διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία, αφού χρησιμοποιήθηκαν για να μειωθεί η μαύρη τρύπα του ελλείμματος, μετατράπηκαν σε βόμβα που έσκασε και εκτίναξε συντάξεις και όχι μόνο…
■ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Siemens, Shell, προμήθειες, Ολυμπιάδα και γερά… βιογραφικά, του Τάσου Τσακίρογλου
Στοιχεία που φέρνει στο φως το ΜΟΝΟ δείχνουν εύγλωττα τις πονηρές διαδρομές και εναλλαγές..

Η Κατερίνα και ο Σπύρος

Μy name is Spyros and I am a Malakas!..

Η κατασκευή της συναίνεσης στην Ελλάδα του Μνημονίου

Το 1922 ο Walter Lippmann επινόησε την «κατασκευή της συναίνεσης». Η έννοια αυτή περικλείει όλο τον διανοητικό, τεχνολογικό και οικονομικό εξοπλισμό που συμμετέχει στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης.
Τα ΜΜΕ, η διαφήμιση, το μάρκετινγκ, οι ειδικοί με δημόσιο βήμα, οι πολιτικοί αποτελούν κομμάτια αυτής της μηχανής.
Η κατασκευή της συναίνεσης, σύμφωνα με τον Lippmann, είναι απαραίτητη για τη διακυβέρνηση των σύγχρονών κοινωνιών γιατί, σε αντίθεση με την άμεση δημοκρατία, η αστική αντιπροσωπευτική δημοκρατία προϋποθέτει διαμεσολάβηση μεταξύ του λαού και των κυβερνώντων.
Εξήντα έξι χρόνια αργότερα ο Edward S. Herman και ο Noam Chomsky οικειοποιήθηκαν την έννοια στο βιβλίο τους Manufacturing Consent.
Κάνοντας μια ανάλυση της μαζικής επικοινωνίας υπό το πρίσμα της πολιτικής οικονομίας, έφτασαν στο συμπέρασμα ότι τα κυρίαρχα ΜΜΕ τείνουν να διαμορφώνουν την συναίνεση προς την κατεύθυνση που..

«Η δημοκρατία δέχεται επίθεση»

Ο έντονος και πολύμορφος αγώνας στην Ελλάδα κατά της δικτατορίας του Μνημονίου, της Τρόικας και του Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ έχει προκαλέσει το ζωηρό ενδιαφέρον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Γίνεται όλο και σαφέστερο ότι η κρίση δεν είναι ελληνική αλλά αφορά όλους τους λαούς της Ευρώπης. Η ενδυνάμωση της αλληλεγγύης μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα για την οριστική ανατροπή της Ευρώπης των τραπεζών και των αγορών.
Σήμερα Τρίτη, 13 Μαρτίου, στο Βερολίνο, η ομάδα Real Democracy Now! Berlin/GR, γερμανικά συνδικάτα και φορείς συνδιοργανώνουν συζήτηση με θέμα «Ελλάδα: η δημοκρατία δέχεται επίθεση». Θα μιλήσουν η δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας..

Πολιτική πόλωση ή κοινωνικός διχασμός;

Το 4ο τεύχος του περιοδικού ΜΟΝΟ κυκλοφορεί την Τρίτη 13 Μαρτίου σε περίπτερα, κέντρα Τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, σε όλη τη χώρα. Περιεχόμενα 4ου τεύχους:

1. Πολιτική πόλωση ή κοινωνικός διχασμός;
Επίκαιρη έρευνα για τον ευρύτατο δημόσιο διάλογο που έχει ανοίξει όσο πλησιάζουμε στις εκλογές.
Ο Τάσος Τσακίρογλου αναρωτιέται αν επιστρέφουμε στην δεκαετία του ’60 ενώ απαντούν σε ερώτηση για τις κοινωνικές ζυμώσεις οι: Ευτύχης Βαρδουλάκης, Χριστόφορος Βερναρδάκης, Ρένα Δούρου, Σπύρος Μαρκέτος, Ευτύχης Μπιτσάκης & Κωστής Χατζηδάκης.

2. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Φώτης Τερζάκης – «Μια κοινωνία που διευθύνεται από τεχνοκράτες είναι μια ολοκληρωτική κοινωνία», στον Τάσο Τσακίρογλου.
Με λόγο ευθύ, αιχμηρό και σαφή ο Φώτης Τερζάκης στη συνέντευξή του στο ΜΟΝΟ αναλύει τους ορατούς και αόρατους κινδύνους που αναδύονται μέσα από την κρίση, καυτηριάζει την αυτόματη ροπή του συστήματος προς τον πολιτικό αυταρχισμό και διαβλέπει..