«Δεν θα καταστραφεί η Ρώμη, θα σωθεί η Ελλάδα»

«Δεν θα καταστραφεί η Ρώμη, θα σωθεί η Ελλάδα». Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει στο περιοδικό ΜΟΝΟ (7ο τεύχος) και στον Γρ. Ρουμπάνη εφ’ όλης της ύλης. Ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικεί ψήφο εξουσίας αρνούμενος τον ρόλο ενός μικρού αριστερού κόμματος, αναγνωρίζοντας ότι «μια αριστερή διακυβέρνηση δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, αλλά ή θα ισοπεδωθεί η κοινωνία για να ικανοποιηθούν οι τραπεζίτες και τα χρηματιστήρια ή θα σωθεί αλλάζοντας τα δεδομένα».
Επίσης στο 7ο τεύχος του περιοδικού ΜΟΝΟ που κυκλοφορεί σε περίπτερα, κέντρα Τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, σε όλη τη χώρα:
■ Οι φαμίλιες της εξουσίας, της Βασιλική Σιούτη
Την ώρα που η ελληνική κοινωνία πλήττεται βάναυσα και η χώρα βουλιάζει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, κύριο μέλημα των δύο κομμάτων που κυβερνούν τα τελευταία σαράντα χρόνια τη χώρα, είναι η διαιώνιση της εξουσίας τους και η συνέχιση της ίδιας πολιτικής.
■ Η μπαρουταποθήκη των ελληνικών ομολόγων, του Χρήστου Ιωάννου
Τι μας διδάσκει η ιστορία της επένδυσης των διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία, αφού χρησιμοποιήθηκαν για να μειωθεί η μαύρη τρύπα του ελλείμματος, μετατράπηκαν σε βόμβα που έσκασε και εκτίναξε συντάξεις και όχι μόνο…
■ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Siemens, Shell, προμήθειες, Ολυμπιάδα και γερά… βιογραφικά, του Τάσου Τσακίρογλου
Στοιχεία που φέρνει στο φως το ΜΟΝΟ δείχνουν εύγλωττα τις πονηρές διαδρομές και εναλλαγές..

Η Κατερίνα και ο Σπύρος

Μy name is Spyros and I am a Malakas!..

Η κατασκευή της συναίνεσης στην Ελλάδα του Μνημονίου

Το 1922 ο Walter Lippmann επινόησε την «κατασκευή της συναίνεσης». Η έννοια αυτή περικλείει όλο τον διανοητικό, τεχνολογικό και οικονομικό εξοπλισμό που συμμετέχει στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης.
Τα ΜΜΕ, η διαφήμιση, το μάρκετινγκ, οι ειδικοί με δημόσιο βήμα, οι πολιτικοί αποτελούν κομμάτια αυτής της μηχανής.
Η κατασκευή της συναίνεσης, σύμφωνα με τον Lippmann, είναι απαραίτητη για τη διακυβέρνηση των σύγχρονών κοινωνιών γιατί, σε αντίθεση με την άμεση δημοκρατία, η αστική αντιπροσωπευτική δημοκρατία προϋποθέτει διαμεσολάβηση μεταξύ του λαού και των κυβερνώντων.
Εξήντα έξι χρόνια αργότερα ο Edward S. Herman και ο Noam Chomsky οικειοποιήθηκαν την έννοια στο βιβλίο τους Manufacturing Consent.
Κάνοντας μια ανάλυση της μαζικής επικοινωνίας υπό το πρίσμα της πολιτικής οικονομίας, έφτασαν στο συμπέρασμα ότι τα κυρίαρχα ΜΜΕ τείνουν να διαμορφώνουν την συναίνεση προς την κατεύθυνση που..

«Η δημοκρατία δέχεται επίθεση»

Ο έντονος και πολύμορφος αγώνας στην Ελλάδα κατά της δικτατορίας του Μνημονίου, της Τρόικας και του Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ έχει προκαλέσει το ζωηρό ενδιαφέρον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Γίνεται όλο και σαφέστερο ότι η κρίση δεν είναι ελληνική αλλά αφορά όλους τους λαούς της Ευρώπης. Η ενδυνάμωση της αλληλεγγύης μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα για την οριστική ανατροπή της Ευρώπης των τραπεζών και των αγορών.
Σήμερα Τρίτη, 13 Μαρτίου, στο Βερολίνο, η ομάδα Real Democracy Now! Berlin/GR, γερμανικά συνδικάτα και φορείς συνδιοργανώνουν συζήτηση με θέμα «Ελλάδα: η δημοκρατία δέχεται επίθεση». Θα μιλήσουν η δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας..

Πολιτική πόλωση ή κοινωνικός διχασμός;

Το 4ο τεύχος του περιοδικού ΜΟΝΟ κυκλοφορεί την Τρίτη 13 Μαρτίου σε περίπτερα, κέντρα Τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, σε όλη τη χώρα. Περιεχόμενα 4ου τεύχους:

1. Πολιτική πόλωση ή κοινωνικός διχασμός;
Επίκαιρη έρευνα για τον ευρύτατο δημόσιο διάλογο που έχει ανοίξει όσο πλησιάζουμε στις εκλογές.
Ο Τάσος Τσακίρογλου αναρωτιέται αν επιστρέφουμε στην δεκαετία του ’60 ενώ απαντούν σε ερώτηση για τις κοινωνικές ζυμώσεις οι: Ευτύχης Βαρδουλάκης, Χριστόφορος Βερναρδάκης, Ρένα Δούρου, Σπύρος Μαρκέτος, Ευτύχης Μπιτσάκης & Κωστής Χατζηδάκης.

2. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Φώτης Τερζάκης – «Μια κοινωνία που διευθύνεται από τεχνοκράτες είναι μια ολοκληρωτική κοινωνία», στον Τάσο Τσακίρογλου.
Με λόγο ευθύ, αιχμηρό και σαφή ο Φώτης Τερζάκης στη συνέντευξή του στο ΜΟΝΟ αναλύει τους ορατούς και αόρατους κινδύνους που αναδύονται μέσα από την κρίση, καυτηριάζει την αυτόματη ροπή του συστήματος προς τον πολιτικό αυταρχισμό και διαβλέπει..

Πατάτες και πατατοφάγοι

Μία σκέψη με αφορμή το «Κίνημα της Πατάτας» και τα πολιτικο-ραδιο-τηλεοπτικά παραφερνάλια

Ο "θάνατος" - αν για αυτό μιλάμε - των μεσαζόντων είναι θετική εξέλιξη. Και οι πρωτοβουλίες που εκδηλώνονται ανά τη χώρα για την προμήθεια ειδών πρώτης ανάγκης απευθείας από τον παραγωγό είναι στη σωστή κατεύθυνση και πρέπει να οργανωθούν ακόμα περισσότερο, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι η ευθύνη θα περάσει κατ' ανάγκην από τα χέρια λίγων ευαισθητοποιημένων πολιτών σε πιο μαζικό επίπεδο, σε σωματεία και ενώσεις. Μην τις φοβάστε αυτές τις λέξεις, παιδιά• δεν υπάρχει άλλος δρόμος...
Αλλά αυτό είναι απλώς μία αρχή, ένα βήμα. Χρειάζονται κι άλλα αφού - αν είμαστε ειλικρινείς πρέπει να το παραδεχτούμε - και για την ακριβή πατάτα στο βάθος ο φταίχτης δεν είναι άλλος από το σύστημα που λέγεται καπιταλισμός.
Γι' αυτό και μόνο καχυποψία πρέπει στους ύμνους των πονηρών πολιτευτάδων (και από κοντά των εκστασιασμένων μέσων) για την..

Ιστορία πότε θα μάθετε;

Γιαουρτώθηκε ο Νταλάρας στο Ίλιον και άρχισε πάλι η παραφιλολογία του ρεσώ και η πολιτική ανάλυση της ομελέτας.
Ένα σχόλιο και μία απορία μόνο έχω:
Δεν ενοχληθήκατε με την απομείωση της δημοκρατίας. Αποδεχτήκατε διορισμένες κυβερνήσεις λόγω “έκτακτης ανάγκης”. Πορευτήκατε σε διαχειριστικούς μονόδρομους. Συμφωνήσατε με τις λογικές των συλλογικών ευθυνών. Αδιαφορήσατε για τη φωνή της “πλέμπας”. Τώρα έχετε το θράσος να γκρινιάζετε για τον εκφασισμό της μάζας;
Ιστορία πότε θα μάθετε;

Ξαναζεσταίνοντας την πολιτική σούπα

Kυκλοφορεί την Τετάρτη σε περίπτερα, κέντρα τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία το τρίτο τεύχος του περιοδικού ΜΟΝΟ.
Tο εξώφυλλο του τεύχους είναι σχεδιασμένο απο τους Keik Bureau.

Οι τρεις «ταφές» του Πέτρου Κωστόπουλου

της Αφροδίτης Πολίτη / prin.gr

Mέχρι κι ένα χρόνο πριν την αποκαθήλωσή του, ο βασιλιάς του λάιφ στάιλ υποκινούσε τους εργαζόμενούς του να γίνουν απεργοσπάστες, να προσπεράσουν τα απεργιακά μπλόκα, ελπίζοντας οι ίδιοι να τη βολέψουν κι ας μην πληρώθηκαν ποτέ ακόμη και γι’ αυτό το μεροκάματο.
Ο φυσικός θάνατος ενός μη τηλεοπτικού πνευματικού προσώπου, για παράδειγμα ενός ποιητή, ρεμπέτη ή ζωγράφου το πολύ να γίνει ένα μονόστηλο. Όμως η ατιμωτική αποκαθήλωση του εγχώριου εκπροσώπου του λάιφ-στάιλ, όπως αποτυπώθηκε στη χρεοκοπία του πρώην εκδότη της Ιμάκο Πέτρου Κωστόπουλου, μετατράπηκε σχεδόν σε εθνικό ντιμπέιτ. Απασχόλησε την τηλεόραση, τον Τύπο και το διαδίκτυο, συζητήθηκε σε παρέες, πυροδότησε δεκάδες άρθρα και χιλιάδες σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γέννησε..

Στα περίπτερα, σε όλη την Ελλάδα, το απεργιακό φύλλο της Ελευθεροτυπίας

Οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, εκδίδουν σήμερα Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012, απεργιακό φύλλο, μετά από απόφαση της γενικής τους συνέλευσης. Η έκδοση, θα διανεμηθεί πανελλαδικά, σε όλα τα περίπτερα.
Η πρωτοβουλία αυτή θα δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα των αναγνωστών της εφημερίδας για το αίτημα υπαγωγής στο άρθρο 99 που υπέβαλε η ΧΚ Τεγόπουλος και την διακοπή της κυκλοφορίας. Η έκδοση, θα είναι 56 σελίδων, με πλήρη ειδησεογραφική ύλη για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, με όλες τις εξελίξεις στα ανοιχτά μέτωπα της κοινωνίας, τα τελευταία νέα από τον χώρο του πολιτισμού και την αθλητική κίνηση.

Δημοσιογράφοι εξωτερικού

Πολλές οι αναδημοσιεύσεις στο διαδίκτυο του άρθρου του Δ. Γιωργομανωλάκη στο protothema.blogs υπό τον τίτλο «Η 25χρονη δημοσιογράφος των 2.100 ευρώ», όπου νεαρή αναζητά την τύχη της στο εξωτερικό και προσλαμβάνεται πάραυτα μετά βαίων και κλάδων (και με μισθό 2.100 ευρώ καθαρά) σε ένα από τα μεγάλα ειδησεογραφικά οικονομικά sites (θυγατρική καθημερινής εφημερίδας) της Βιέννης.
Φανταζόμαστε πως αφού μια 25χρονη (σχετικά άπειρη δηλαδή) δημοσιογράφος παίρνει 2.100 ευρώ, εσείς κ. Δ. Γιωργομανωλάκη που είστε ένας έμπειρος, καταξιωμένος και απόλυτα κατηρτισμένος δημοσιογράφος, θα μπορούσατε να παίρνατε τετραπλάσια ίσως και πενταπλάσια από την νεαρά συνάδελφό σας. Και αν αυτό πράγματι ισχύει γιατί - δεν το παίρνετε απόφαση κι εσείς και οι όμοιοί σας (εννοούμε όλους τους άλλους έμπειρους, καταξιωμένους και κατηρτισμένους συναδέλφους σας) να πάτε στο εξωτερικό και -λόγω κρίσης-να συνεχίσετε την επιτυχημένη καριέρα σας στη δημοσιογραφία; Είναι βέβαιο πως οι Ευρωπαίοι εκδότες σας περιμένουν όλους με ανοιχτές αγκάλες.

Aναγνώστης εσωτερικού

Οταν οι δημοσιογράφοι αυτουπονομεύονται

Πως φθάσαμε στις 3 προτάσεις της ψηφοφορίας στην ΕΣΗΕΑ
Από τη συνέλευση ως την κάλπη – ένα ρεπορτάζ* (επειδή όλοι οφείλουν να ξέρουν)
*(Το ρεπορτάζ της Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή)

Από την πρώτη στιγμή, ήταν φανερό ότι το άνοιγμα στη βάση και η γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ έκαναν πολλούς να αισθάνονται άβολα – δυστυχώς, ακόμη και ορισμένες δυνάμεις της Αριστεράς. Γι’ αυτό, κάποιοι προσπάθησαν να υπονομεύσουν τη διαδικασία με κάθε τρόπο: έδωσαν «γραμμή» στους δικούς τους να μην πάνε ή να παραβρεθούν δι’ αντιπροσώπων, έτσι ώστε να μην επιτευχθεί η αναγκαία απαρτία. Όταν, τελικά, κατάλαβαν ότι η συμμμετοχή ήταν μαζική, επιχείρησαν να διαλύσουν τη συνέλευση, προβάλλοντας αστείες δικαιολογίες (Κανέλλης και Σια). Το κλίμα, όμως, ήταν τόσο οργισμένο και η διάθεση για αγώνα τόσο εμφανής, ώστε «σύρθηκαν» και..

Κάλεσμα για νομική δράση

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΩΝ ΔΙΟΡΘΩΤΩΝ

Συνάδελφοι,
Ο ΣΜΕΔ παρακολουθεί από κοντά τις τελευταίες εβδομάδες τις εξελίξεις σε τέσσερις εταιρείες του κλάδου που οφείλουν σημαντικά ποσά σε εσωτερικούς και εξωτερικούς εργαζόμενους, χωρίς να διαφαίνεται άμεση προοπτική επίλυσης των προβλημάτων και με την απειλή υπαγωγής των εταιρειών στο διαβόητο Άρθρο 99 να επισείεται τακτικά από τους ιδιοκτήτες τους.
Εκτίμηση του ΔΣ είναι ότι, στην κατάσταση που διαμορφώνεται, όλοι οι απλήρωτοι συνάδελφοι που έχουν δουλέψει ως «εξωτερικοί συνεργάτες» γι’ αυτές τις εταιρείες πρέπει να προχωρήσουν άμεσα στη νομική διεκδίκηση των δεδουλευμένων τους.
Γι’ αυτό τον λόγο, καλούμε όλους τους συναδέλφους που έχουν οφειλές από τις εταιρείες Modern Times, IntroBooks, Brainfood/Οξύ και Όμιλος Ashley & Holmes να επικοινωνήσουν το συντομότερο δυνατό με τον Σύλλογο (syl.smed@gmail.com, τηλ. 6982-561146), προκειμένου να συντονίσουμε τη νομική μας δράση.
Το Διοικητικό Συμβούλιο

Οταν το Mνημόνιο μαύρισε όχι μόνο τις ζωές μας αλλά και τις φωνητικές χορδές του Μίμη

Το Mνημόνιο μπορεί να μαύρισε τις ζωές του ελληνικού λαού, του γίγαντα όμως Μίμη Ανδρουλάκη του μαύρισε τις φωνητικές χορδές. Κι έπαθε αφωνία κι εξαφανίστηκε για δύο μήνες από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Ιδού τι είπε χθες το πρωί στο Μέγκα: «Ηταν Απρίλιος και μας είχαν πετάξει εκτός αγορών. Τρελάθηκα από τη στενοχώρια μου και έπαθα σύνδρομο. Σταμάτησε η φωνή μου, πλήρης αφωνία. Λέγανε ότι είχα καρκίνο και μου ειπαν οι γιατροί ότι ειναι μαύρες οι φωνητικές μου χορδές. Ευτυχώς ο κρητικός, ο Παπάζογλου του «Ερρίκος», με έσωσε με φασκόμηλο και μέλι. Μου πέρασε η στενοχώρια σε δύο μέρες και επέστρεψα στα κανάλια».
Φαίνεται πως η μεγάλη δημοσιότητα τρελαίνει τους ανθρώπους. Δεν το λέμε εμείς, ο ίδιος ο Ανδρουλάκης το είπε στην εκπομπή του Οικονομέα - Καμπουράκη.

Οι zoornalistas ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΕΔΩ!

Οι zoornalistas ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΕΔΩ!
Κάποιοι ασυνείδητοι θέλησαν να καπηλευτούν το όνομα του μπλογκ όταν την περασμένη Πέμπτη, για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους, το ιστολόγιο «καταργήθηκε». Οι συγκεκριμένοι βρήκαν την ευκαιρία και προσποιούμενοι τους zoornalistas άνοιξαν ένα... «άειχάσουζουρναλιστας» για να καλύψουν λέει το κενό. Μάλιστα εξέφραζαν και την χαρά τους που αναγνώστες τούς έστελναν μηνύματα συμπαράστασης... Τώρα, που οι zoornalistas επανήλθαν, φανταζόμαστε ότι το ιστολόγιο δεν έχει λόγο ύπαρξης και άρα θα κλείσει...

Υ.Γ: Ευχαριστούμε το μπλογκ agitatoras που μας έδωσε την ευκαιρία να καταγγείλουμε τους αλήτες του διαδικτύου που θέλησαν να καπηλευτούν το όνομα zoornalistas.

Y.Γ1: Θα παρακαλούσαμε τους διαχειριστές των σοβαρών μπλογκς (ευτυχώς υπάρχουν και τέτοια) να μην υιοθετούν ιστολόγια του τύπου «άειχάσουζουρναλιστας». Αν ρίξουν μια δεύτερη ματιά στα συγκεκριμένα μπλογκς εύκολα θα καταλάβουν το παιχνίδι που παίζεται...

-από το zoornalistas