Mια απάντηση στον "αχώνευτο" κύριο Πάσχο Μανδραβέλη

Κύριε Πάσχο Μανδραβέλη, δημοσιογράφε της “Καθημερινής”, ή εμάς που δηλώνουμε εργάτες και όχι συνδικαλιστές κατατροπώσατε ή τους αναγνώστες σας υποτιμήσατε βάναυσα. Δεν γίνεται να τα πετύχατε και τα δύο.
Για να υπάρχει τόσο ψέμα και εμπάθεια από την μεριά σας, κάτι καλό είχε η άποψή μας και αυτό μας ενθαρρύνει ιδιαίτερα.
Το Σωματείο Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων της Εταιρίας ΧΑΛΥΨ ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ Α.Ε. δίνει «μια απάντηση στον έτσι και αλλιώς "αχώνευτο" κύριο Πάσχο Μανδραβέλη» σχετικά με την ενημέρωση που παρέχει στο αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας “Καθημερινή”. Οι εργαζόμενο αναφέρονται στο πικρόχολο άρθρο με τίτλο “Kακοχωνεμένος μαρξισμός” που γράφτηκε αποκλειστικά και μόνο για ανακοίνωσή τους, σχετική με επένδυση της εταιρίας που εργάζονται.
Διαβάστε την απάντηση των εργαζόμενων:

Tι κρύβουν οι 35 απολύσεις στον Ριζοσπάστη...

Mέσα σε 10 μήνες στον Ριζοσπάστη έχουν απολυθεί:
- Από τους 14 δημοσιογράφους μη μέλη του ΚΚΕ που πήγαν στο σωματείο τους, την ΕΣΗΕΑ, ζητώντας στήριξη γιατί ήταν απλήρωτοι πάνω από ένα εξάμηνο, απολυθήκαμε οι 13 (η Χριστίνα προς το παρόν μένει λόγω γέννας).
- Από τους 8 που πήγαν στα δικαστήρια ζητώντας τα δεδουλευμένα 8-10 μηνών απολύθηκαν και οι 8 χωρίς να καταβληθούν σε όλους τα δεδουλευμένα.
- Από τα 8 μελη του ΚΚΕ που αρνήθηκαν πρόσφατα να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις ήδη έχουν απολυθεί οι 5.
- Από τα 5 μέλη του ΚΚΕ που εξέφρασαν διαφορετική από την ηγεσία-συμμορία άποψη στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου απολύθηκαν και οι 5.
Συνολικά έχουν απολυθεί από τον Ριζοσπάστη μέσα σε 11 μήνες 35 εργαζόμενοι, ενώ όσοι μένουν

Η περίπτωση ενός “Γελοιογράφου του Βασιλιά”

Δ. Χαντζόπουλος

“Διαρκής Υπερ Αδυνάτων Λόγος”. Έτσι είχε χαρακτηρίσει ο Παντελής Μπουκάλας τη Γελοιογραφία, δίνοντας εναν ορισμό που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.
Ας το έχουμε αυτό κατα νού όσο εξετάζουμε την απόληξη της πρόσφατης “Χατζοπουλειάδας”. Για τους μή γνωρίζοντες (ναι, και΄τους τρείς), ο γελοιογράφος των “Νέων” Δημήτρης Χαντζόπουλος, εχοντας ήδη πίσω του “bad blood” με τον ΣΥΡΙΖΑ εξ αιτίας αυτού του πρωτοσέλιδου, έγινε εκ νέου αντικείμενο σφοδρής κριτικής απο αριστερούς αναγνώστες και απο την “Αυγή” λόγω απανωτών γελοιογραφιών του που αφορούσαν γυναίκες πολιτικούς που το μόνο κοινό τους στοιχείο εκτός απο το φύλο, είναι οτι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στάθηκαν απέναντι στην κυβέρνηση.
Η απάντηση των “Νέων” ήταν ομολογουμένως πολύ πιό αστεία απο ο,τιδήποτε έχει καταφέρει να δημιουργήσει στην τέχνη του ο συνάδελφος. Ουρλιαχτά για “λογοκρισία”, επιστράτευση..

Eίμαστε όλοι Τατσόπουλοι!

Διαφωνώ με τις κριτικές εναντίον του Π. Τατσόπουλου για τις τοποθετήσεις του για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, τον Π. Λαφαζάνη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, το σκίτσο του Δ. Χαντζόπουλου. Τη σάτιρα. Και υποψιάζομαι ότι όλοι αυτοί που του την πέφτουν υποκινούνται από το ποταπό αίσθημα του φθόνου απέναντι σε έναν Άνδρα και σε έναν Πολιτικό (παρακαλώ τη διόρθωση, με Α και Π κεφαλαία), που κατά δήλωσή του έχει "γαμήσει τη μισή Αθήνα".
Ποιος από όλους αυτούς μπορεί να επιδείξει μια τέτοια επίδοση; Ποιος μπορεί να καυχηθεί ότι έχει πάει με 200.000 γυναίκες (τόσο είναι περίπου το 50% του ενεργού σεξουαλικά γυναικείου πληθυσμού της πρωτεύουσας). Και ταυτόχρονα να μιλάει καθημερινά στα μισά ραδιοτηλεοπτικά μέσα της Ελλάδας; Ποιος,

Οι «αναιδείς» μπλόγκερ και ο «θα σας κάνω μήνυση» Χατζηνικολάου

H καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, ειδικά αν είναι Κυριακή και ο πρωινός καφές συνοδεύεται από απειλή μήνυσης. Ή αλλιώς, πως ένα ερώτημα βουλευτή στο ελληνικό κοινοβούλιο, μπορεί να οδηγήσει σε νομικές περιπέτειες έναν πολίτη που τόλμησε να το μεταφέρει στον ενδιαφερόμενο εκδότη-δημοσιογράφο…
Πρωινός ζεστός καφές, λίγη τσίμπλα ακόμη στο μάτι και σόσιαλ μίντια. Ένα τυπικό κυριακάτικο πρωινό δηλαδή.
Η είδηση που κυριαρχεί στην timeline του twitter αφορά μία “ιστορία διαπλοκής“, όπως μεταφέρεται από το The PressProject, μεταξύ υπουργείου παιδείας και τριών εκδοτών εφημερίδων, για την εκτύπωση τριών τίτλων βιβλίων με συνολικό κόστος περί τα δύο εκατομμύρια ευρώ. Αν μη τι άλλο ενδιαφέρον.
Σκαλίζοντας το δημοσίευμα, η πρώτη παρατήρηση είναι ότι τα αθροίσματα δεν “βγαίνουν”. Ενώ αναφέρει

Η ανησυχία ως χρέος

Του Παντελή Μπουκάλα

Οσοι επέμεναν επί χρόνια (πριν ακόμα οι χρυσαυγίτες εισβάλουν στη Βουλή όχι με τα τεθωρακισμένα του έρωτά τους, αλλά με πολιορκητικό κριό τη λαϊκή ψήφο) ότι αντιμετωπίζουμε συμμορία και όχι ένα τυπικό νεοφασιστικό κόμμα χαίρονται φυσικά με την εξάρθρωση της συμμορίας, ταυτόχρονα, όμως, παραξενεύονται και ανησυχούν. Παραξενεύονται διαπιστώνοντας ότι ξαφνικά, σαν να γύρισε ένας διακόπτης ή να δόθηκε εντολή απελευθέρωσης συνειδήσεων και αισθημάτων, πλημμύρισε άφοβους αντιφασίστες το κομματικο-πολιτικό μας σύστημα και ατρόμητους αντιναζιστές ο χώρος των ΜΜΕ. Ξενίζονται, δηλαδή, από το γεγονός ότι η σιωπή, η αδιαφορία, η ανοχή και η συγκάλυψη έδωσαν ταχύτατα τη θέση τους στους υψηλότατους καταγγελτικούς τόνους, που δεν τους λείπει η αναιδής αυτοηρωοποιητική διάσταση.

Μην τσιμπάτε...

Ο φασισμός δεν νικιέται με νόμους, μα με αγώνες κοινωνικούς στους δρόμους

Μην τσιμπάτε με το κυνήγι των ναζίδων από την κυβέρνηση. Για τα μάτια του κόσμου του απαίδευτου είναι.
Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί των 2 άκρων τόσο  καιρό και το παίζει πάρα πολύ καλά. Από την μία τα κακά αναρχοκομμούνια και από την άλλη «παιδιά» της ΧΑ που «παρεκτρέπονται» πότε πότε.
Και πάρε ξύλο οι αντιφασίστες μέσα στη ΓΑΔΑ, και πάρε εκκενώσεις σε καταλήψεις, και πάρε καταστολή σε πορείες και απεργίες, και πάρε ξυλοδαρμούς από φασίστες, και πάρε φόνους μεταναστών.
Και η κυβέρνηση να συνεχίζει να μιλά για 2 άκρα. Και δώσ'του δηλώσεις, και δώσ'του για «Χίτλερ-<!-- more -->Στάλιν». Και δώσ'του το Skai και το Star ξέπλυμα. Και δώσ'του το Mega να τους φτιάχνει profile πολιτικό. Kαι δώσ'του οι εφοπλιστάρες να σκάνε φράγκα στους ναζίδες.
Και από την άλλη η Αριστερά και ο αναρχικός χώρος. Οι «κόκκινοι φασίστες», το άλλο κακό άκρο. Και πάρε καταγγελίες για συνεργασία ΕΛ.ΑΣ-ναζίδων. Και πάρε καταγγελίες για ξυλοδαρμούς.
Η κυβέρνηση έκλεινε μάτια (στους ναζίδες με τσαχπινιά μάλιστα) και αυτιά και άφηνε τα τσογλάνια με τις μαύρες μπλούζες να αλωνίζουν και βιαιοπραγούν.
Και περνά ο καιρός. Και δώσ'του για το κακό αριστερό άκρο. Και δώσ'του για τους κακούς αναρχικούς. Και πάρε δηλώσεις για συνεργασίες με ναζίδες από κυβερνητικούς.

Και τσαααφ...ο Παύλος πέφτει νεκρός από χέρι φασίστα. Από ένα χέρι οπλισμένο από τον Σαμαρά τον ίδιο και τους συνεργάτες του (ναι βλάκα Φαλέ από το Κρανίδι, εσένα εννοώ) που μίλαγαν για ανακατάληψη πόλεων από τους «λαθρομετανάστες». Και πήγαν οι ναζίδες και «μάχονται» τους μετανάστες με εντολή Σαμαρά και σφάζουν μετανάστες...μόνο που τώρα έφαγαν άλλον...έφαγαν Έλληνα. Έλληνα εργάτη και φτωχαδάκι. Τώρα τι θα πουν στην κοινή γνώμη;

ΤΑΝ ΤΑΝ ΤΑΝ ΤΑΝ...Τώρα παίζουν το χαρτί του σοβαρού κέντρου που κυνηγά ναζίδες, ενώ νωρίτερα τους στήριζε,για να δείξου ότι έχουν δημοκρατικό αίσθημα και ότι δεν ανέχονται την παρανομία...αλλά είναι έτσι όντως; ΌΧΙ.

Κυνηγάνε τους φασίστες ως εγκληματίες οι κυβερνώντες , αλλά όχι πολιτικά. Δεν καταδικάζουν τον φασισμό. Να μην κάνουν έκνομες πράξεις τους νοιάζει μόνο τόσο χοντρές έτσι ώστε να μην τους εκθέτουν εις τα Ευρώπας. Και ο μικροαστός αναφωνεί «επιτέλους ο Σαμαράς βάζει σε τάξη φασίστες και αναρχικούς,μας προσέχει,μας αγαπά,μας κράτησε και στο ευρώ.»

Και να πως γίνεται μια εξίσωση των άκρων που βολεύει την ακροδεξιά κυβέρνηση του Σαμαρά.

ΥΓ: Μην χαίρεστε που μπαίνουν σε σπίτια φασιστών και τους μαζεύουν. Είναι όλα κομμάτι της άνωθεν πολιτικής.Δεν θέλουν να πατάξουν τον φασισμό. Τα λουριά του τραβάνε και φτιάχνουν και νομικά πατήματα να μπαίνουν στα σπίτια μας πιο εύκολα.

ΥΓ2: Ο φασισμός δεν νικιέται με νόμους, μα με αγώνες κοινωνικούς στους δρόμους.
 Άκρατος

Εσύ τους έδωσες σουγιά, εσύ και το μαχαίρι...

του Πέτρου Κατσάκου
Πέρυσι το καλοκαίρι είδες το διαφημιστικό τρέιλερ και γελούσες στο καφενείο. «Και λίγες έφαγε η παλιοκουμμούνα» έλεγες στον κολλητό σου κι αυτός σου απαντούσε «να αγιάσει το χέρι του Ηλία». Τον επιβράβευσες τον Ηλία με την ψήφο σου και τον έστειλες στο «μπουρδέλο» να τους πλακώσει όλους στο ξύλο. Μαζί έστειλες στη Βουλή και μια συμμορία «γνήσιων Ελλήνων» για να ξεβρομίσουν τον τόπο από αλλόθρησκους «υπάνθρωπους» και αλλόφυλες «κατσαρίδες». Εδώ και ένα χρόνο κάποιοι δεν τολμούν να στο πουν στα ίσια επειδή φοβούνται μη σε χάσουν από «πελάτη». Σε λένε ανήξερο, σε βαφτίζουν ανίδεο και παραπλανημένο. Μα προς θεού δεν σε λένε φασίστα, δεν σε λένε Ναζί μη και σε στενοχωρήσουν. Οι καιροί είναι δύσκολοι λένε και κανείς δεν περισσεύει. Είτε είναι ψηφοφόροι είτε είναι τηλεθεατές, αναγνώστες ή ακροατές. «Δεν είναι στο DNA του Έλληνα ο φασισμός» όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας. Ε, για να το λέει αυτός κάτι θα ξέρει. Εξάλλου η..

Τσάκισέ τον!..

Aνακοίνωση-κάλεσμα 
ΟΛΟΙ στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ την ΤΡΙΤΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2013 στις 6 το απόγευμα στη ΠΥΛΗ της Ν/Ζ στο ΠΕΡΑΜΑ!
Τα ανδρείκελα του φασισμού, της Χρυσής Αυγής, αποτελούν την «σιδερένια γροθιά» του κεφαλαίου, υπηρετούν το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας του κεφαλαίου, χτυπούν πρωτοπόρους αγωνιστές εργάτες.
Σε αυτή την κατεύθυνση ήταν η δολοφονική τους επίθεση στο Πέραμα στις 12 Σεπτέμβρη, σε μέλη του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και συνδικαλιστικά στελέχη των σωματείων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, που αγωνίζονται εναντία στην πολιτική και κοινωνική βαρβαρότητα.


Η εγκληματική αυτή προσχεδιασμένη επίθεση, έχει ηθικούς αυτουργούς, το κεφάλαιο και οι εκπρόσωποι του που υπηρετούν τα συμφέροντα του. Οπλίζει τους φυσικούς αυτουργούς τα μέλη

Μπάμπης: Ολοι ναζί μπορούμε

Του Λάκη Μπέλλου
Απίστευτες οι δημοσκοπήσεις. Δίνουν τη Νέα Δημοκρατία μόνο 2% πίσω.
Η λύση είναι να γίνει συγχώνευση Ν.Δ. και «σοβαρής Χρυσής Αυγής», που πρότεινε ο Μπάμπης Παπαδημητρίου.
1. Ο νέος αρχηγός της Ν.Δ.-Χ.Α. θα λέγεται Σαμαρολιάκος.
2. Ο Σαμαράς άνοιξε κατάστημα «Αγοράζω Χρυσή Αυγή».
3. Το όνομα του νέου κόμματος είναι «Σοβαρή Χρυσή Νέα Δημοκρατία».
4. Ο ΣΚΑΪ διοργανώνει συσσίτια «Μόνο για Σοβαρή Χρυσή Αυγή».

Εργαστήρι...

Πολύ περήφανο είναι το Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας για τη λιστα με τους αποφοίτους του που περιλαμβάνει από διακριθέντες και διαπρέψαντες τόσο στα κρατικά και ιδιωτικά Μέσα όσο και στην πολιτική σκηνή της χώρας. Ανάμεσά στους πρώην σπουδαστές του ΕΕΔ και οι «πολιτικές προσωπικότητες» Τίνα Μπιρμπίλη, Θοδωρής Ρουσόπουλος, Κωστής Χατζηδάκης και Νάντια Γιαννακοπούλου...
Δηλαδή τόσο πολύ περήφανοι είναι για το ότι άτομα σαν κι αυτά, αποφοίτησαν από τη Σχολή τους και

Τιμημένο μουμουέ

Σαν τα μαρούλια φυτρώνουν να νέα μέσα μαζικής ενημέρωσης και δη τα τηλεοπτικά. Αρχής γενομένης από την πώληση του 902 σε αγνώστους ιδιοκτήτες από το ΚΚΕ και τον "ξαφνικό θάνατο" της ΕΡΤ το τηλεοπτικό τοπίο αλλάζει ραγδαία χωρίς αυτό να μπορεί να θεωρηθεί εκδημοκρατισμός. Κάθε άλλο μάλιστα. Ιδιοκτήτες που κρύβονται πίσω από οφσόρ, ποιος ξέρει τι χρήματα ξεπλένοντας, λειψή ενημέρωση με όρους Μνημονίου και διαπλοκής, που διογκώνει το πρόβλημα αξιοπιστίας, μαζικές απολύσεις ανθρώπων της ενημέρωσης, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και μειώσεις αποδοχών.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα ΜΜΕ ήταν μια φούσκα που έσπασε και τώρα ο χώρος αυτός, που είναι σημαντικός για τη δημοκρατική λειτουργία, επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί, πολλές φορές επί των

Οι λαγοί των off shore και οι χελώνες του Στουρνάρα

του Πέτρου Κατσάκου

Ο εξωτικός όρος «off shore» μπήκε για πρώτη φορά στη ζωή των Ελλήνων στις αρχές της δεκαετίας του '80. Άλλοτε ως «υπεράκτια» εταιρεία, άλλοτε ως «εξωχώρια» και κάποιες φορές ως «υπερπόντια», περιέγραφε κάποια εξωτικά όσο και παράξενα εταιρικά «μορφώματα» σε τόπους μαγικούς κι ονειρεμένους. Ώς τότε ήταν ένα καλά κρυμμένο «μυστικό» μιας μικρής ελίτ μεγαλοεπιχειρηματιών και αποτελούσε άγνωστη λέξη για το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Λέξη σχεδόν άγνωστη ακόμα και για εφοριακούς και υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών.
Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 οι εταιρείες off shore άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στα πολυτελή προάστια της Αθήνας, στα κοσμοπολίτικα νησιά, αλλά και στις πιο απίθανες περιοχές της χώρας. Στην περίοδο της χρηματιστηριακής «φούσκας» έγιναν μόδα και απαραίτητο αξεσουάρ των..

Με τον Τάκη και τον Πάσχο, με την Σώτη και με τ' άλλα τα παιδιά

Σπάνιες είναι οι φορές που ασχολούμαι με κάποιον “αρθρογράφο γνώμης” σε αυτό το μπλογκ για κάτι που έχει πει ή γράψει και δεν έχει σχέση με επιτηδευμένη παραπληροφόρηση, όπως εδώ.
Παρ' όλα αυτά, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι ανθρώπων οι οποίοι μέχρι πρότινος δρούσαν σε ένα θολό περιθώριο, ώσπου τα πράγματα στράβωσαν και αναγκάστηκαν να βγουν με φόρα προς τα μπρος για να καλύψουν το χαμένο έδαφος.
Άνθρωποι σαν τον Τάκη Μίχα ή τον Πάσχο Μανδραβέλη ή την Σώτη Τριανταφύλλου -και πολλούς ακόμη που δηλώνουν ένα κράμα "μη-δημοσιογράφου"/αρθρογράφου γνώμης- βρίσκονται καθημερινά στα στόματα πολλών. Τις περισσότερες φορές για κακό σκοπό, με στόχο να τους βρίσουν ή να τους χλευάσουν.

Εγώ αγαπώ τον Τάκη Μίχα. Και τον Πάσχο Μανδραβέλη. Και την Σώτη Τριανταφύλλου. Κι όλη την υπόλοιπη παρέα τους.
Τους αγαπώ γιατί μέρα με τη μέρα ξεβρακώνουν το ίδιο τους το συνάφι. Τους αγαπώ τόσο, που εύχομαι να μην βρεθεί ποτέ κανείς που θα τους πάρει τα πληκτρολόγια από τα χέρια.
Οι άνθρωποι αυτοί -όχι μόνο οι τρεις, αλλά και πολλοί ακόμη όμοιοι τους- ανήκουν σε μια ιδιαίτερη..

Για το αυτονόητο...

Χρειάστηκε να περάσουν 37 μέρες απεργίας πείνας για να απαντήσει το κατασταλτικό -όχι δικαστικό- σύστημα στην έκκληση ενός ανθρώπου για δίκαιη και όχι χαριστική μεταχείριση.
Μετά από 31 μήνες φυλάκισης χωρίς δίκη, ο Κώστας Σακκάς κλήθηκε να πληρώσει 30.000€ για να πιστοποιηθεί αυτό που σε κάθε ελεύθερη κοινωνία θεωρείται αυτονόητο: η ισότητα απέναντι στο νόμο. Η δικαιοσύνη.
Η ιστορία του Κώστα Σακκά έκανε το γύρο του κόσμου. Από τα social media και τις σελίδες των New York Times ως την ανακοίνωση της απαγόρευσης στους Γιατρούς του Κόσμου να τον επισκεφτούν, ο πλανήτης έμαθε ότι η Ελλάδα έχει πάψει εδώ και καιρό να αποτελεί αυτό που λέμε...